Mistrz kraju się obija?

Nie tylko pucharami człowiek żyje – mówił niedawno na jednej z konferencji prasowej szkoleniowiec mistrzów Polski z Poznania Jacek Zieliński i zaznaczył, iż jego piłkarze równie ciężko i starannie jak do meczów w Lidze Europejskiej szykują się również do meczów polskiej ekstraklasy. Widząc, jakie ostatnimi czasy Lech wykręca na polskim podwórku rezultaty, te słowa brzmią mniej więcej tak prawdziwie, jak Jola Rutowicz cytująca Goethego.

Skoro Liga Europejska, czyli de facto druga liga Starego Kontynentu tak bardzo fizycznie daje popalić Lechowi, aż strach pomyśleć co by było, gdyby Kolejorz awansował do Champions League. Poziom w niej przecież znacznie wyższy, a i presja większa. To, jak tragicznie spisuje się w tegorocznych rozgrywkach polskiej ligi Lech jest przynajmniej podejrzane. Przecież zmiany w klubie przy Bułgarskiej były solidne, o czym świadczą np. bardzo dobre pojedynki Lechitów w Lidze Europejskiej. Dlaczego prezentuje się więc tak słabo przeciwko klubom, które powinien konsumować jednym kęsem? Tegoroczną dyspozycję graczy Zielińskiego można spokojnie porównać do tego, jak w TBL (ekstraklasie koszykarzy) grają mistrzowie Polski z Gdyni, którzy przegrali chociażby na inaugurację w Zielonej Górze z tamtejszym Zastalem, który jest przecież żółtodziobem i dysponuje jakieś 50 razy mniejszym budżetem od mistrza kraju.

Całe szczęście chociaż, iż w Lechu na europejskich salonach coraz lepiej pokazują się polscy gracze. Marcin Kikut, Grzegorz Wojtkowiak, Sławomir Peszko czy Jakub Wilk wchodzą na boisko co mecz, nierzadko stanowią nawet o sile napędowej Kolejorza. Jeśli Lech dalej będzie osiągał tak sensacyjne rezultaty jak remis w Turynie z Juventusem, może do Euro 2012 kolejny po Robercie Lewandowskim młody, polski gracz Lecha podpisze kontrakt zagranicą, gdzie na pewno stałby się bardziej wszechstronnym zawodnikiem, co z kolei na dobre wyszłoby polskiej kadrze.